الهام براهیمی، با بیان این که کاردرمانی به دنبال رشد و تکامل انسان ها است گفت: کاربرد کاردرمانی از بدو تولد، حتی در نوزادان نارس شروع می شود و تا آخر عمر ادامه دارد. هنگامی که نام از رشد به میان می آید، علاوه بر رشد جسمانی، رشد ذهنی نیز مد نظر است.

براهیمی در خصوص مداخلات کاردرمانی ذهنی گفت: از هر ۶۸ کودک، ۱ نفر مبتلا به اختلال طیف اوتیسم شناخته می شود و کاردرمانگران در درمان این کودکان و کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه (ADHD) نقش پر رنگی ایفا می کنند.

این کاردرمانگر در رابطه با کاربرد کاردرمانی در بیماران بستری تشریح کرد: ممکن است بیمار از بدو ورود مشکلی مانند تحلیل عضلانی داشته باشد که در کنار درمان های پزشکی، می توان از درمان های تخصصی کاردرمانی نیز کمک گرفت؛ اما مورد مهم تر که در اغلب موارد مغفول می ماند، آسیب های ثانویه در بستری های طولانی مدت است.

براهیمی افزود: در حیطه کاردرمانی، حتی یک هفته هم بستری طولانی مدت محسوب می شود؛ زیرا کودک در این مدت فعالیت بسیار محدودی دارد که این مورد خطر آسیب را بالا می برد؛ به عنوان مثال، در بخش آنکولوژی یا بخش های ویژه که با بستری های طولانی مدت مواجهیم، ممکن است با تحلیل عضلات و ورم (ادم) اندام ها روبرو شویم که کاردرمانی در پیشگیری و درمان این موارد نقش به سزایی ایفا می کند.

این کلاس با هدف افزایش آگاهی از نقش کاردرمانی در بیماری های مختلف و افزایش همکاری های بین رشته ای برگزار شد.